SES, HARF VE ALFABE

Akciğerlerden gelen havanın ses yolunda oluşturduğu titreşime ses denir. Ses, dilin işlevli en küçük birimidir. Harf ise sesin yazıdaki karşılığıdır.

Bir dildeki harflerin belirli bir sıraya dizilmiş bütününe alfabe denir.

Türk alfabesi, Latin harfleri esas alınarak 1.XI.1928 gün ve 1353 sayılı “Türk Harflerinin Kabul ve Tatbiki Hakkında Kanun” ile kabul edilmiştir. Bu Kanun’a göre Türk alfabesinde 29 harf bulunmaktadır.[1]

Türk alfabesindeki harflerin sıra sayıları, adları, kitap ve el yazısı biçimleri ile kodları[2] aşağıda belirtilmiştir:

HARFİN SIRASI	HARFİN ADI	KİTAP YAZISI		EL YAZISI		HARFİN KODU
		BÜYÜK	KÜÇÜK	BÜYÜK	KÜÇÜK
1	a	A	a	A	a	Adana
2	be	B	b	B	b	Bolu
3	ce	C	c	C	c	Ceyhan
4	çe	Ç	ç	Ç	ç	Çanakkale
5	de	D	d	D	d	Denizli
6	e	E	e	E	e	Edirne
7	fe	F	f	F	f	Fatsa
8	ge	G	g	G	g	Giresun
9	yumuşak ge	Ğ	ğ	Ğ	ğ	yumuşak g
10	he	H	h	H	h	Hatay
11	i	İ	i	İ	i	İzmir
12	ı	I	ı	I	ı	Isparta
13	je	J	j	J	j	Jandarma
14	ke	K	k	K	k	Kars
15	le	L	l	L	l	Lüleburgaz
16	me	M	m	M	m	Muş
17	ne	N	n	N	n	Niğde
18	o	O	o	O	o	Ordu
19	ö	Ö	ö	Ö	ö	Ödemiş
20	pe	P	p	P	p	Polatlı
21	re	R	r	R	r	Rize
22	se	S	s	S	s	Sinop
23	şe	Ş	ş	Ş	ş	Şırnak
24	te	T	t	T	t	Tokat
25	u	U	u	U	u	Uşak
26	ü	Ü	ü	Ü	ü	Ünye
27	ve	V	v	V	v	Van
28	ye	Y	y	Y	y	Yozgat
29	ze	Z	z	Z	z	Zonguldak